Turistička zajednica grada Zaprešića i ove je godine uspješno organizirala međunarodni literarni natječaj „Trenutak uspomene“, inspiriran životom i stvaralaštvom bana Josipa Jelačića. Na natječaj je pristiglo gotovo 190 radova učenika osnovnih i srednjih škola iz Hrvatske i susjednih zemalja, pisanih na šest jezika koje je govorio i sam ban – na hrvatskom, njemačkom, talijanskom, francuskom, mađarskom i latinskom.
Među nagrađenim autorima posebno se istaknuo Ivan Karol Villa, učenik 3. c razreda Nadbiskupske klasične gimnazije s pravom javnosti u Zagrebu, koji je osvojio priznanja u čak dvije kategorije. Njegov rad na talijanskom jeziku „Un istante di ricordo per il testimone silenzioso nel centro di Zagabria“ te rad na latinskom jeziku „Hymnus Cathedrali Zagrabiensi“ uvršteni su među najbolje radove natječaja.
Za uspjeh mladog autora zaslužna je i njegova mentorica, profesorica Marina Čubrić, koja je svojim stručnim vodstvom pridonijela ovom vrijednom postignuću.
Svečana dodjela nagrada održana je u Zaprešiću, na imanju bana Josipa Jelačića, gdje su nagrađeni učenici i njihovi mentori još jednom potvrdili važnost očuvanja kulturne baštine kroz kreativno izražavanje mladih.
Pročitajte ulomke iz nagrađenih tekstova!
| Hymnus Cathedrali Zagrabiensi Quare saucius es, o, rosa, Rosa, flos et amor Zagabriae, Quae ut recordatio est pro nobis, Praesertim nationibus exteris? Quando effulgebis iterumque? Sed sci me in aeternum amare Te, cathedralis venustissime, Et ego, promitto, custodiam Ista momenta temporis in te, Memorias jucundas semper esse. | Hvalospjev zagrebačkoj katedrali Zašto si ranjena, o, ružo, Ružo, cvijete i ljubavi Zagreba, Koja jesi k’o uspomena za nas, Posebno za narode strane? Kad ćeš se ponovno oporaviti? Ali znaj da ću zauvijek voljeti Tebe, predivna katedralo, Te ja, obećavam, čuvat ću One trenutke prebivanja u tebi Da ‘vijek budu draga uspomena. |
Un istante per il ricordo al “testimone silenzioso” nel centro di Zagabria
Ma per quei pochi che amano la nostra Patria, che rispettano ogni singola pietra e ogni singolo grano di terra croata come simbolo della fedeltà al paese e agli eroi, la statua di ban Josip Jelačić non rimane solo una pietra scolpita di 150 anni fa, ma ogni volta che passano, questo monumento diventa un momento di ricordo della storia turbolenta e sanguinosa della Croazia. E quindi il personaggio sul cavallo diventa un simbolo della gioia di essere croato, di avere la Croazia come madre, e nello stesso momento di sapere che il Croato sempre è stato odiato dagli altri, ma che adesso può godere la felicità. Sicuramente quello sguardo vittorioso di ban Jelačić, con la speranza in futuro, rimarrà intatto come memoria eterna nei cuori di tutti i Croati di buona volontà, ma solo se ogni volta che passiamo facciamo uno breve sguardo in questo “testimone silenzioso” del trionfo croato.
Trenutak uspomene na “tihog svjedoka” u središtu Zagreba
Ali za malo njih koji ljube našu Domovinu, koji poštuju svaki kamen i svaki komadić hrvatski zemlje kao simbol vjernosti državi i njezinim herojima, kip bana Jelačića ne ostaje samo jedan kamen isklesan prije 150 godina, već svaki puta kada prolaze, ovaj spomenik postaje trenutak sjećanja na burnu i krvavu povijest hrvatske države. I tada lik na konju postaje simbolom radosti biti Hrvat, imati Hrvatsku za majku te u istome trenutku znati da je Hrvat uvijek bio omražen od drugih, a sada može uživati sreću. Sigurno će taj pobjednički pogled bana Jelačića, s nadom u budućnost, ostati stalan kao trajna uspomena u srcima sviju Hrvata dobre volje, no samo ako svaki puta što prolazimo kratko pogledamo toga „tihog svjedoka“ hrvatskog trijumfa.
